Ził E167 – radziecki gigant
0 Flares 0 Flares ×

Ten potwór ma średnicę kół wynoszącą 1,8 metra, potrafi bez problemów pokonać mur o wysokości jednego metra i przebić się przez śnieg o głębokości jednego metra. Patrząc na to mechaniczne dzieło stworzone przez człowieka przychodzi mi na myśl tylko cytat: „mają rozmach…”.


Jedno jest pewne. Rosjanie może nie potrafili finezyjnie nazywać swoich samochodów, ale umiejętnie je konstruowali. Z sowieckich fabryk w swoim czasie wyjechało wiele dziwnych „wynalazków”. Potrafiły one pokonać niezliczone przeszkody terenowe, a były i takie, które unosiły się na wodzie! Model E167 może nie jest największy, ale prawdopodobnie należy do największych z nich.

Projekt tego pojazdu powstał w latach 60. ubiegłego stulecia, w czasach szalejącej „zimnej wojny”. Wymagania dotyczące nowego śniegołazu były proste: napęd 6×6, koła o średnicy minimalnej 1700 mm, prześwit na poziomie 800 mm, automatyczna blokada mechanizmu różnicowego. Zgodnie z planami pojazd miał pojawić się na rosyjskich bezdrożach 1 stycznia 1963 roku.

Ził E167 pojawił się ostatecznie w 1962 roku. Zgodnie z założeniami dysponował napędem na sześć kół, a każde miało średnicę 1790 mm. Całość napędzana była dwoma siedmiolitrowymi silnikami o ośmiu cylindrach, które generowały 360 KM. Oba motory zostały umieszczone obok siebie.

Według producenta pojazd mógł bez problemu poruszać się asfaltowymi drogami w prędkością 65 km/h. Prędkość „terenowa” została oszacowana na 10 km/h. Pojazd miał 9260 mm długości, 3130 mm szerokości i 3060 mm wysokości. Głębokość brodzenia to 1,8 metra.

We wnętrzu kabiny przygotowano miejsca dla czterech członków załogi. Dodatkowo w tylnej części znajdowała się przestrzeń ładunkowa, którą można było w dowolny sposób adaptować, szczególnie, że posiadała własny, niezależny system ogrzewania. 

Zil E167

W styczniu 1963 roku odbyła się pierwsza, oficjalna jazda próbna. Ził E167 przejechał wtedy 742 km poruszając się po drogach asfaltowych i 183 km po bezdrożach pokrytych grubą warstwą śniegu. W lutym tego roku wyruszył w trasę wiodącą z Moskwy do Permu (1500 km). 

Po serii wyczerpujących prób zdecydowano, że Ził E167 jest gotowy do seryjnej produkcji. Jedynym użytkownikiem tego pojazdu miało być oczywiście wojsko. Ostatecznie jednak nie zdecydowano się na produkcję. Oficjalna informacja brzmiała, że to przez złożoność konstrukcji układu napędowego.

Zil E167

Zil E167

Zil E167

The following two tabs change content below.
Prywatnie wielki miłośnik czterech kółek, ale pojadę również na dwóch lub trzech. Uważam, że nie ma brzydkich i złych samochodów, ale życie jest zbyt krótkie, by jeździć nudnymi modelami.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>